Zijn overwinning!...Jouw werk?

Het werk bij Lijn5 is bijzonder én belangrijk. Voor de kinderen en jongeren waar we mee werken, maar ook voor hun ouders en omgeving. In ons werk met de jongeren maken we grotere en kleinere overwinningen mee.

Voor de buitenwereld zijn dit misschien alledaagse dingen; wij weten als geen ander dat deze stapjes voor een kind of jongere heel belangrijk kunnen zijn. Dát zijn onze overwinningen! Ze zorgen ervoor dat we weten waarvoor we dit werk doen.

Lees hieronder een paar mooie kleine overwinningsverhalen:

Knikkers

Hansje speelde graag buiten. Hij vergat alleen om ook weer binnen te komen en zijn moeder was erg ongerust. Hij had verkeerde vrienden die hem gekke en gevaarlijke dingen lieten doen en hij ging te ver van huis. Zijn moeder wilde hem eigenlijk niet meer buiten laten spelen, behalve als zij er zelf bij was. Dit was een goed idee maar het beperkte Hansje wel. Omdat hij nogal druk kon zijn in huis, was het voor moeder af en toe bijna niet vol te houden met hem. Hij moest bewegen.

Samen met moeder dacht ik na over wat Hansje nog meer erg leuk vond behalve buiten spelen. Hij verzamelde spulletjes, zoals knikkers. We bedachten dat Hansje een knikker kreeg in een glazen pot, iedere dag wanneer hij buiten speelde en op tijd weer binnenkwam. De tijd tekende ze op zijn hand en hij kreeg een horloge mee. (dit laatste had moeder helemaal zelf bedacht!) Bij tien knikkers mocht hij er een uitkiezen die hij mocht houden. Het werkte en Hansje kon weer iedere dag veilig buiten spelen.

'Nou en, ik ben 18!'

Rinus is een angstige jongen, wat zich uit in het controle willen hebben over alles wat met hem te maken heeft. Het liefst zou hij elke rapportage willen lezen. Ook zijn geldzaken regelt hij bij voorkeur zelf, al heeft hij eigenlijk geen zicht op zijn inkomsten en uitgaven. Toen hij 18 werd, vond hij het meer dan logisch dat hij zelf zijn bankpas ging beheren, en met die uitkering ging hij het makkelijk redden. Dat hier een flinke eigen bijdrage afging, viel volgens hem wel mee, en bovendien vond hij het niet nodig die te betalen.

Tijdens onze vele mentorgesprekken hebben we samen zijn inkomsten/uitgaven in een weegschaal gelegd en groeide bij hem het besef dat hij toch niet zomaar miljonair werd. Samen met hem maakte ik een plan hoeveel hij per maand zou sparen en wat hij dan kon uitgeven aan kleding en leuke spulletjes...echt overtuigd was hij nog niet. Hij verhuisde naar onze trainingsgroep, dus ik was benieuwd hoe dat zou gaan. Toen ik hem later tegenkwam, complimenteerde ik hem met een nieuwe outfit. Hij glunderde en vertelde trots dat hij door ons plan nu netjes zijn vaste lasten kon betalen en ook nog geld had voor leuke kleding. Dat waren mij die mentorgesprekken wel waard!

Werk of vakantie?

Een aantal weken geleden gingen we met de hele groep op kamp, zeven jongeren en zeven begeleiding. We hadden twee slaapzalen, één voor de jongens en de mannelijke groepsleiding en één voor de meiden en de vrouwelijke groepsleiding. De eerste nacht hebben de jongens goed huisgehouden, veel keten, scheerschuim op de damestoiletten en een bak water op de deur waarop mijn collega midden in nacht een ijskoude douche kreeg. De meiden waren druk met het kletsen over jongens e.d.

De volgende nacht, het was bijna ochtend, hoorde ik twee meiden uit bed gaan en dacht meteen dat ze een tegenaanval in gedachte hadden. Ik luisterde goed, maar hoorde niets en viel weer in slaap. Een kwartier later kwamen ze weer binnen en hadden voor alle groepsleiding een ontbijtje op bed gemaakt om ons te bedanken voor het leuke kamp!

Met een pop onder haar arm.....

Met een pop onder haar arm kwam Merel hier binnen, verscholen achter haar moeders rug. Snikkend, bang om de deur uit te moeten. Ze zat al een jaar thuis, doordat ze gepest werd op school. Gezinswerk besloot dat ze bij ons aangemeld moest worden omdat de situatie thuis onhoudbaar werd. Met hele kleine stapjes hebben we haar zover gekregen dat ze eerst haar pop thuis liet. De volgende stap was dat ze haar jas uit deed. Beetje bij beetje kreeg ze weer vertrouwen in zichzelf en in de mensen om haar heen.

Het resultaat na maanden investeren: ze gaat naar school!! Draagt inmiddels korte rokjes en make-up. Ze is zelfs mee geweest op schoolkamp en heeft vriendinnetjes. Voor mij iedere dag weer het bewijs dat mijn werk belangrijk is. We hebben namelijk met ons team gezorgd dat het leven van dit meisje een stuk dragelijker is, ze is nu zelfs gelukkig!

Meer zelfvertrouwen

Kees is een jongen van 8 jaar. In het begin dat hij bij de Naschoolse Dagbehandeling  kwam, vond hij het spannend om contacten met andere kinderen aan te gaan. Wanneer de groepsleiding aan hem vroeg wie hij wilde uitnodigen om mee te spelen, wilde hij dat liever niet en koos ervoor om alleen te spelen. Gaandeweg hebben we hem geleerd door middel van rollenspelen hoe hij anderen kan uitnodigen.

Je zag aan Kees dat hij daar meer zelfvertrouwen van kreeg. Met behulp van de groepsleiding kon hij andere kinderen uitnodigen. Nu is het zo dat hij uit zichzelf naar de groepsleiding komt om te vragen of hij een ander kind mag uitnodigen. Hij heeft nu zelfs al vriendjes in de buurt die hij meeneemt naar huis!